Celulosa

Non vou entrar en consideracións técnicas que para iso están os especialistas (coidado con algúns), pero si me gustaría que alguén me contestara a algunha pregunta que podería despexar ese conflito de intereses que sae a relucir co proxecto da implantación na nosa terra dunha macrocelulosa de matriz portuguesa. Por unha banda están as comenencias dunha empresa e pola outra as dun pobo que se ve directamente prexudicado. E a miña pregunta é: Por qué en Galicia e non en Portugal? Teñen que ver en todo isto os eucaliptos?. En Portugal a raíz dos tremendos incendios que asolaron ao país veciño quedou restrinxida a plantación de eucaliptos, a principal materia prima deste tipo de empresas. Por outra banda a auga é un elemento esencial tamén que, de ir para diante o proxecto, se recollería do río Ulla (46 millóns de litros ao día e se devolverían ao seu leito 30 a saber como). A conselleira de Medio Ambiente di que a xente no bebe auga do río e que se reenviará en mellores condicións das que estaba, mira que ben. A empresa instala a súa fábrica no lugar  máis estratéxico e parece claro que  está aquí, na nosa casa, onde se atopa coa conivencia dunha Administración que semella mirar máis polo proveito duns poucos en detrimento dunha maioría que se verá negativamente afectada. Din que é  progreso, pero o progreso a calquera prezo non é tal.


E eu reitero: por qué non á beira  do río Douro ou do Tejo, dous ríos importantes e caudalosos? Se necesitan eucaliptos que acudan a nosa despensa que aínda temos dabondo ho! Por outra banda véndennos o dos postos de traballo, medida tan socorrida polos que lle dan pulo que en certa medida non é certa. Quizais  na construción do complexo, pero despois pode que sexan más os que se perden dos que din crearen. E logo están os informes que semellan ser válidos só os que encarga a empresa e descártanse outros como por exemplo o emitido polo Consello de Cultura Galega, que no son bulebules precisamente. A atención que a Administración parece darlle as protestas masivas( alborotos, din) demostra ata que punto non ten en consideración os contras dunha acción industrial semellante. O lema semella ser: Isto vai adiante pese a quen pese! É a eterna canción cos mesmos músicos de sempre, a cuxo son pretenden que bailemos todos porque din estar facendo un país das marabillas, con celulosas onde cadre, rios e rías afectados, con centos de miles de hectáreas de eucaliptos, con chemineas que vomitan partículas perigosas para a saúde... En fin, por preguntar que non quede: É este o progreso que queremos para nosa terra? É este o prezo que temos que pagar? 

Celulosa

Te puede interesar